Delirium

C'est de la racaille ? Eh bien, j'en suis ! – Alèssi Dell'Umbria

Month: Δεκέμβριος, 2013

αυτά πάνω-κάτω

Πώς να γεμίσεις τα κενά που έφτιαξες, εκείνα που μεγάλωσαν απότομα γιατί η καρδιά σου έκοβε βόλτες σε πιο γοητευτικά μέρη

 σ’ έναν ορίζοντα που φαντάστηκες, μια κάποια φορά, από τότε όλα ήταν εξωτικά

Μάλλον δεν είμαστε τίποτα όταν μετέωροι ψάχνουμε να βρούμε τους αναγκαίους σφυγμούς για να πούμε μια γλυκιά κουβέντα

μια αληθινά παγωμένη επιφάνεια που σε καταλαβαίνει, και νοιάζεται να σ’ αγκαλιάσει. φαύλος κύκλος

Σφιγμένα δόντια έξω, κάθε μέρα περνάς δίπλα από αυτονόητα.  Ορίστε λοιπόν τα κρύα παγκάκια και οι άνθρωποι τους να ταίζουν περιστέρια

σε μια κόλλα χαρτί τυλιγμένοι άνθρωποι, που τους τύλιξαν άλλοι άνθρωποι. Από πόλεμο σε πόλεμο.

Να βάλουν τα γέλια όσοι το έχουν ανάγκη. να  κάνουν τόσο θόρυβο ώσπου να τους περάσουν για τρελούς και να τους αφήσουν στην ησυχία τους.

να κάνουμε έρωτα σε μια διαστημική κάψουλα, αν τα πράματα είναι ανυπόφορα εδώ κάτω.

αυτά πάνω-κάτω

Neonazis and the Greek Church: Unholy blessings

xrisiavgiSince the national elections of 2012, when neo-nazi party Golden Dawn entered the parliament with nearly 7 percent of the popular vote and 18 seats, there have been numerous occasions of supportive announcements and sympathy sentiments from metropolitan bishops of the Church of Greece.

Somehow, it all started on October 2012 when controversial theatrical play “Corpus Christi” sparked anger among some orthodox religious groups and Golden Dawn. They threatened hand in hand the director and actors of the play and finally attacked journalists and theatre-goers. 

At the time, Bishop Seraphim of Piraeus together with several members of the neo-nazi party filed a lawsuit for “malicious blasphemy” and “insulting religion”.

However, the Standing Holy Synod -the highest governing body of the Church of Greece- has distanced itself from the lawsuit stating that there was never a “mandate” to follow such procedure. In a previous statement though, the Synod had condemned the play as “blasphemous” while stating: “we urge our People to condemn this”.

Until today there has never been an official statement (from the Standing Holy Synod) that condemns the deeds of Golden Dawn.

On October 14th 2012, after the “Corpus Christi” incident, Bishop Pavlos of Siatista opened fire to Golden Dawn and heavily criticized some “Christian militants” for identifying themselves with the neo-nazis. Later on, he said he was receiving threatening calls and messages from members of Golden Dawn. 

Bishop Pavlos’s stance sparked some reactions: nine Metropolitan bishops, including Archbishop of Athens and All Greece Ieronimos, sent anti-racist and pro-immigrant messages largely circulating Greek press.

Sources with very good knowledge of the way Greek Church functions, told us:

“Ecclesiastical hierarchy is an unwieldy body taking decisions as a whole. In this manner, it would be unfair to hold the whole of the Church responsible for building ties with Golden Dawn. There are of course some bishops who openly express their views. As all people, they will be judged”.

For instance, Bishop Amvrosios of Kalavryta often using an anti-communist and anti-semitic rhetoric, has openly expressed his support for Golden Dawn:

“If you change your style, i.e. if you become mature, you will be able to become a sweet hope for the desperate citizens and a quiet force in the rotten political system”.

We contacted theologian Vassilis Xydias on September 13th to ask about his personal view on the relationship between Golden Dawn and the clergy.

“What lies at the ‘Achilles’ heel’ of the Greek Orthodox Church is a mentality of ‘the enemy that undermines the nation’. There is a common ideological and, essentially, psychological basis whereby ‘everyone conspires against you’, say the Jews, the Masons etc. There has always been ‘a need’ for a secret enemy against which you don’t stand good changes to win. This is exactly the space Golden Dawn is using, for propagating its ideas and influence. It is a conscious and strategic move so as to capitalize from Greek Orthodox Christians”.

Writer and researcher Stavros Zoumboulakis has recently published the book “Golden Dawn and Church”. Zoumboulakis, according to critics, anticipates from the official Church to take a firm stance towards neo-nazis and far-right extremists.

He argues about the anti-communist rhetoric adopted by the majority of the clergy since the Greek Civil War, during the 7-year military junta anduntil today. “The Greek Orthodox Church in the postwar era becomes a stylobate of an authoritarian and police state”, says Zoumboylakis on an interview in “ΒΗmagazino” magazine.

Apart from the ‘political’ nature of the matter, from a theological perpective, there is evidence that Golden Dawn and Christianity bear a rather odd relationship. An investigative- reporting blog called “Jungle-Report” has shown that the nazi party falls into contradictions when it comes to Christianity.

 In Golden Dawn texts, it is evident that Lucipher (Satan) is being worshiped while paganism is embraced. Vassilis Xydias commented on that:

“Golden Dawn’s ideological starting points are paganistic, anti-christian and anti-semitic. In reality, Golden Dawn sees in Christianity a hidden transformation of ancient Greek religion with Dodekatheon (Twelve Olympian gods). So, while not wanting to provoke divisions inside ‘the nation’, it turns a blind eye on what or whom to worship. It is a documented pro-Christianic tendency in the Neopaganism stream”.

But what is really happening among people who regularly go to the church? A lot of believers, when asked about the role of Golden Dawn, refuse to open a discussion. Those who choose to answer though, firmly support the view that “Christianity cannot be judged in terms of ‘corrupt politics’.”

 There are priests, however, who defended immigrants lacking basic necessities, putting themselves at risk.  One of them, serving for nearly two decades a church in the heart of Athens, explained to us how he was abused by Golden Dawn thugs.

“The attacks on immigrants were politically motivated. They were the victims of clashes for electoral reasons. All I tried to do all these years was my priestly duty: helping immigrants by handing out free food, giving them some clothes. For that reason Golden Dawn was regularly threatening me. I was in danger. At the time, I felt lonely because no one from the Holy Archdiocese of Athens ever supported me, not even with a statement”

There are many reports that Greek Orthodox church offers its blessings to the neonazis. However, one can find many efforts and initiatives that are anti-nazi.

 “Nazism and the Gospel have two completely opposite meanings”, says Dr Thanassis Papathanasiou, Editor-in-Chief of the journal “Synaxis”, a publication on orthodox Christian faith.

“As the time passes by, judging from the people that go to church and from what the priests are saying to their flock, even the ‘hard conservatives’ cannot tolerate what GD is standing for. As for the high ecclesiastical hierarchy, condemnation should be immediate, explicit and official”, he adds.

* This story was written nearly 3 months ago, before the Golden Dawn arrests

Δεκέμβρης 2008: Για όλους τους λόγους

syspeirosi

Όχι άλλο homework. Ζήτω το copwork. (Φωτό από syspeirosi.wordpress.com)

«Η σφαίρα που διαπέρασε την καρδιά του Αλέξη δεν ήταν μια τυχαία βολή από το όπλο ενός μπάτσου στο σώμα ενός ατίθασου παιδιού. Ήταν η επιλογή του κράτους να επιβάλει βίαια την υποταγή και την τάξη στους χώρους και στα κινήματα που αντιστέκονται στις επιλογές του. Μια επιλογή – απειλή ενάντια σε όλους όσους θελήσουν να αντισταθούν στις νέες ρυθμίσεις των αφεντικών στην εργασία, την κοινωνική ασφάλιση, τη δημόσια υγεία, εκπαίδευση, κλπ.»

(μεταφρασμένο απόσπασμα από μπροσούρα με τίτλο «Τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο», Δεκέμβρης 2008)

Πέντε χρόνια μετά, κοιτώντας κανείς την εξέγερση του Δεκέμβρη αντιλαμβάνεται την ιστορική και πολιτική αναγκαιότητά της. «Η παράδοση των καταπιεσμένων μας διδάσκει ότι η ‘κατάσταση έκτακτης ανάγκης’ που ζούμε τώρα δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας», έγραφε ο Μπένγιαμιν για το πώς πρέπει να συλλαμβάνουμε την ιστορία.

Από το συμβάν του Δεκέμβρη του 2008 αυτή η «παράδοση των καταπιεσμένων» μοιάζει να έχει απλωθεί, με διαφορετικούς όρους και χαρακτηριστικά: στο μέτρο/στα μέτρα της οικονομικής και πολιτικής επίθεσης που φτωχοποιεί ολοένα και μεγαλύτερα στρώματα, που λουμπενοποιεί -με την έννοια της παρανομοποίησης- την εργατική τάξη και που δημιουργεί μια «κοινωνική εμπειρία» εγκλεισμού που αρκετοί την είχαν βιώσει τα προηγούμενα χρόνια, στον «αόρατο μικρόκοσμό» τους.

Εκτός από το γοητευτικό και πολυσυζητημένο στοιχείο της εξεγερσιακής βίας, ο Δεκέμβρης είχε ένα πολιτικό στοιχείο «συνάντησης» μητροπολιτικών υποκειμένων που περιφέρονταν σ’ ένα περιβάλλον απάθειας, ματαιοδοξίας και συρμού:

Κομμάτια νεολαίας φάνηκαν ν’ αντιδρούν στις σφαλιάρες με τις οποίες οργανώνεται η καπιταλιστική κανονικότητα του «σχολείο-οικογένεια-δουλειά»· με άλλα λόγια η κατάσταση-εξαίρεσης-που-είναι-όμως-ο-κανόνας.

Μετανάστες «δεύτερης γενιάς» που αποτελούσαν ένα νέο στοιχείο της ντόπιας ταξικής σύνθεσης, φαίνεται ότι από τότε μέχρι σήμερα μεγαλώνουν, οργανώνονται και βάζουν σε υποψίες και δουλειές τον εθνικό κορμό και το μακρύ του χέρι, το κράτος.

Μια λίγο μεγαλύτερη γενιά που ανήκε στην ηλικιακή ομάδα των 25-40, η γενιά των φτωχοποιούμενων μικροαστών, βγήκε στον δρόμο προσπαθώντας ν’ αντιληφθεί έστω και καθυστερημένα τι σημαίνει πολιτική και εργατική πάλη. Και αυτή η γενιά προσγειώθηκε απότομα στη δυστοπία αλλά και τις γοητευτικές προοπτικές ενός προλεταριακού κόσμου. Γιατί οι συνειδήσεις που διαμορφώνονται κάτω από υλικές πιέσεις, δεν (μπορεί να) είναι μόνο «ότι αρπάξει ο κώλος μας» και «όλοι οι άλλοι να πα να γ…».

Πέντε χρόνια μετά, όλα εκείνα τα υποκείμενα συγκρούονται αλλά και συμβιώνουν με όσους υπερασπίζονται το Κεφάλαιο και τις επιλογές του, συνήθως ντυμένο με τον μανδύα της εθνικοφροσύνης και της ασφάλειας: με κάθε λογής φασίστες δηλαδή.

Τίποτα δε μοιάζει εύκολο μετά από πέντε χρόνια πολιτικών δολοφονιών, διώξεων και απειλών. Εκεί έξω υπάρχει ένας κόσμος που ανατρέφει συστηματικά μικρούς Κορκονέες, υπάρχει κι ένας άλλος όμως που επιμένει να καλλιεργεί σε κακοτράχαλα χωράφια φυτώρια αυτονομίας και αυτοδιαχείρισης.

Κανείς πραγματικά δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποια θα είναι η σπορά` η ιστορία είναι ένα συνεχές φυσικών προσώπων, υλικών μεταβολών και ιδεολογικών τροχιών.

Το Δεκεμβριανό γεγονός του 2008, μπορεί να φαίνεται σα μια τομή, αλλά όπως λέει και μια αφίσα «για όλους τους λόγους», είναι μια ιστορική συνέχεια.

Σημειώσεις:

Διδάγματα από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Αναδημοσίευση από το τελευταίο τεύχος του περιοδικού Αυτό, #23, Μάρτης του 2009

Ελλάδα, Δεκέμβρης 2008
Το προλεταριάτο έδειξε στο παγκόσμιο προλεταριάτο τον ουσιαστικό δρόμο που πρέπει να πάρει – ICG

Δημοσιεύτηκε στο enfo.gr στις 6-12-2013

Αρέσει σε %d bloggers: