διακοπές για τους σκηνοθέτες

by csyllas

Έχει πάει μία η ώρα το μεσημέρι και είναι ιούλιος του 2013. Φέτος ο ήλιος που γλίτωσε το τέλος του κόσμου, αυτός ο ίδιος ναι, παλεύει με τον φόβο που μας πουλάνε στα περίπτερα και τους δρόμους, με εκβιασμούς και ξύλο στο κεφάλι, μέσα – έξω – μέσα – έξω, ίδιες γραμμές και κύκλοι για να σπάσουμε. Πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει καιρός.

Απλώνεις μια πετσέτα στην άμμο ώσπου λίγος αέρας σε κάνει να σηκώσεις πέτρες από κάτω και να τις βάλεις στις άκρες της για να την κρατήσεις αιχμάλωτη. Δεν μπορείς όμως, η πετσέτα βυθίζεται μέσα, τόσο πολύ βαθιά που δεν προλαβαίνεις τίποτα˙ γκρεμίζεσαι προς τα κάτω, οι πέτρες πέφτουν τριγύρω, σου κάνουν κάτι ειρωνικές μελανιές αλλά μες στην άβυσσο δεν βγαίνει φωνή, ούτε να θυμώσεις ούτε τίποτα. Ούτε πέτρα να σηκώσεις δεν μπορείς.

Ένα γλυκό αεράκι ανάπτυξης με ύπνο REM: βοηθάει λένε τη δημιουργικότητα και το άπλωμα των δεξιοτήτων. Αυτό που δεν λένε είναι ότι στο μπαλκόνι δεν απλώνεις ένα – ένα τα ρούχα. Τα απλώνεις όλα μαζί, τα μαζεύεις όλα μαζί, τα τακτοποιείς μάλλον όλα μαζί, και αν κάτι το παραπετάξεις δεν χάθηκε ο κόσμος, το πολύ πολύ να μπει σ’ άλλο πλυντήριο. Δεξιότητες, ταλέντα λέει και από κοντά η μαμά ευελιξία: θεωρήματα που ανασαίνουν κάθε ειρηνικό και πολυδιαφημισμένο καλοκαίρι. Κι αυτό το καλοκαίρι όλοι ας κουνήσουμε επιδεικτικά ό,τι δεν έχει νόημα πάνω στην άμμο. Ξαπλώστρες, ομπρέλες, σκηνούλες και ψυχούλες τεθλιμμένες που βάζουν λάδια και μαυρίζουν και αστράφτουν.

Σαν τον χαλκό σε καροτσάκια σούπερ – μάρκετ που αστράφτει από τη διαολεμένη φτήνια την οποία θα εισπράξουν όσοι δεν κάνουν καθόλου διακοπές από εκείνους που πάντα έκαναν και φέτος «δόξα τω Θεώ» όλο και «κάτι θα κάνουμε».

Γυρνάς πλευρό, σηκώνεσαι να δεις τι γίνεται εκεί που σκάει το κύμα. Αντί για πύργους από άμμο, βλέπεις την πόλη σα μια μεγάλη τσιμεντένια μακέτα. Την κοιτάς από πάνω, μεγάλος και τρανός θέλεις να δώσεις μια κλωτσιά στο μικρόκοσμο της φυλακής, του φόβου και του κάθε μαλάκα θεού. Κόντρα οι φωνές, κόντρα και οι γροθιές, θα χρειαστεί να μπεις μέσα στην μακέτα και να πολεμήσεις. Εκεί δεν κάνουν καθόλου διακοπές, αναπνέουν ζωή και θάνατο.

Η ροή μέσα στη μακέτα είναι συνεχής, οι διακοπές είναι για τους σκηνοθέτες.

Advertisements