«Αντί να τους ξυλοφορτώνουμε, καλύτερα να μην καταγγείλουν»

by csyllas

photo_immigrants

φωτό:Aντιναζιστική Πρωτοβουλία Πειραιά

Την ώρα που το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο περιφέρεται ως πολιτικό τρόπαιο της κοινοβουλευτικής τάχα πάλης, ο ρατσισμός εξυφαίνεται καθημερινά και χειροπιαστά, στην πραγματικότητα. Εκτός από τα περιστατικά ρατσιστικής βίας που δημοσιοποιούνται, είτε γιατί κάποιες οργανώσεις διαμεσολαβούν για να τ’ αναδείξουν, είτε γιατί ο υπουργός Δένδιας προβαίνει σκόπιμα σε διαρροές, υπάρχει ένας όγκος μη καταγεγραμμένων περιστατικών που διαπιστώνεται κυρίως εμπειρικά – και ο οποίος βέβαια δεν θεωρείται επίσημος.

Η βασική αρχή του κρατικού «ντιλ» είναι πάνω-κάτω γνωστή σε όλους τους εμπλεκόμενους ( σε αστυνομικές αρχές, χρυσαυγίτες και βέβαια στα θύματα -μετανάστες και πρόσφυγες- ) : «καλύτερα να μην κάνεις καταγγελία, γιατί θα σε συλλάβω και θα σε διώξω».

Στην έκθεσή του για το 2012, το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας παραδέχεται «ότι ο αριθμός των περιστατικών ρατσιστικής βίας που καταγράφεται από το Δίκτυο είναι πολύ μικρότερος του πραγματικού». Επιπλέον, μόλις το 1/6 (24 σε σύνολο 154) ανέφερε ότι προχώρησε σε επίσημη καταγγελία την στιγμή που 23 είπαν ότι θα το επιθυμούσαν· οι υπόλοιποι δεν έκαναν τίποτα διότι δε διέθεταν νομιμοποιητικά έγγραφα και φοβήθηκαν τη διαδικασία απέλασης και τον κίνδυνο στοχοποίησης από την αγαστή συνεργασία της ΕΛ.ΑΣ και της Χρυσής Αυγής. Η αντιμετώπιση των μεταναστών είναι τέτοια αφού δεν λείπουν και περιπτώσεις καταστροφής νομιμοποιητικών εγγράφων, όπως προκύπτει από το Δίκτυο όσο και από σημείωμα της Διεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας που επικαλείται η Καθημερινή.

Ο Ασίφ όταν πριν από μήνες του επιτέθηκαν χρυσαυγίτες σε λεωφορείο, βρήκε τα κότσια να επιμείνει στη διαδικασία της καταγγελίας, ακόμη και της μήνυσης. Μήνυση δεν έγινε, ωστόσο η περιπέτεια του είναι ενδεικτική γιατί οι περισσότεροι επιλέγουν να μην μιλήσουν. Οι «Δίας» που παρενέβησαν στο περιστατικό έδειξαν να προτιμούν πιο σφιχτές χειροπέδες στον Ασίφ απ’ ότι στον επιτιθέμενο με γροθιά χρυσαυγίτη.

«’Είμαστε μαζί σου, το επεισόδιο έληξε’, έλεγαν φανερά στον χρυσαυγίτη. Ώσπου να πάω στο νοσοκομείο για να φέρω στην αστυνομία χαρτί ότι είχα πάθει ζημιά, είχε φύγει. Τον είχαν αφήσει», λέει ο Ασίφ. «Τα τελευταία 2-3 χρόνια έτσι είναι τα πράγματα στην περιοχή μου. Όταν φασίστες μπήκαν και τα έσπασαν σε σπίτι φίλου, αυτός κάλεσε την αστυνομία. Όταν έφτασαν εκεί το πρώτο πράμα που του είπανε είναι ότι ‘λες ψέματα, μεταξύ σας τσακώνεστε’». Πρόκειται για μόνιμη αστυνομική επωδό που καθόλου τυχαία απαντάται και στη ρητορική της Xρυσής Αυγής.

Ο Φααντί, τον Μάρτιο του 2012 δέχτηκε επίθεση με σιδερογροθιές από μέλη της Χ.Α. στην Πέτρου Ράλλη. Ούτε γι’ αστείο δεν θα πήγαινε να το καταγγείλει: «αποκλείεται, όχι, αστυνομία και Χρυσή Αυγή είναι μαζί. Κι άλλοι πέντε γνωστοί μου που έφαγαν ξύλο δεν πήγαν να το καταγγείλουν».

Στις 13 Μαΐου σε συρμό που κατευθυνόταν στον Πειραιά, η Ε. μπήκε στη μέση να προστατέψει ένα μετανάστη ασιατικής καταγωγής από έναν χρυσαυγίτη. «Πριν τον πλησιάσει και αρχίσει να τον χτυπάει χωρίς λόγο, πήγε μπροστά του και τον απειλούσε μιλώντας επιδεικτικά στο τηλέφωνο -δήθεν για ‘κάποιον άλλο’-: “έχω βάλει στο μάτι έναν Πακιστανό και έχουν μαζευτεί στο λιμάνι άλλοι δέκα για να τον δείρουν…’’», λέει στο enfo.

Αφού έφαγε σπρωξιές, φώναζε για βοήθεια – τελικά κάποιοι προστάτευσαν τον μετανάστη με τα σώματά τους και το περιστατικό έληξε με τον τύπο να απομακρύνεται από το σταθμό του ηλεκτρικού από κάποιους, φωνάζοντας παράλληλα «αίμα-τιμή-χρυσή αυγή».

«Την επόμενη μέρα έχοντας ηρεμήσει κάπως, θυμήθηκα όλες τις λεπτομέρειες και μπόρεσα να βάλω τα όσα είχαν συμβεί σε μια σειρά», σχολιάζει η Ε. «Σκέφτηκα να βγω έξω από το κτίριο (σ.σ. του σταθμού του ηλεκτρικού) γιατί συνήθως εκεί υπάρχουν αστυνομικοί. Αμέσως απέκλεισα την ιδέα γιατί πολύ απλά ήξερα ότι πιο πιθανό είναι να τραβάνε εμένα και το μετανάστη στο τμήμα, παρά τον χρυσαυγίτη […] η απόφασή μου ήταν η πιο σωστή γιατί δεν ήθελα να στοχοποιηθώ. 6 στους 10 αστυνομικούς ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, η συνεργασία τους σε επιθέσεις είναι απροκάλυπτη ενώ οι εγκληματίες φασίστες τυγχάνουν της καλύτερης μεταχείρισης, αν ποτέ συλληφθούν».

Η Α., δραστήριο μέλος πρωτοβουλίας που ασχολείται με επιθέσεις σε μετανάστες, προσθέτει στην παραπάνω αφήγηση: «Όποιος εμπλέκεται σ’ αυτές τις υποθέσεις μόνος του, χωρίς νομική και ευρύτερη πολιτική στήριξη έχει μπλέξει με την ΕΛ.ΑΣ. Μπορείς να βρεθείς μπλεγμένος από το πουθενά: να σκαρφιστούν ότι τους εμποδίζεις στο έργο τους, ότι ταλαιπωρείς τις αρχές κτλ. Ούτε το δικαίωμα να υπερασπιστείς τραυματία δεν σου αναγνωρίζουνε».

Συνοδευτικό της καταστολής λοιπόν και η επιβολή της σιωπής. Και οι μηχανισμοί που την επιβάλλουν δεν χάνουν ευκαιρία να δείξουν το απαραίτητο «τουπέ»: σε κουβέντες που ανταλλάχθηκαν πρόσφατα μεταξύ επικεφαλής μεταναστευτικής οργάνωσης και διοικητή Α.Τ. στο κέντρο της Αθήνας, ακούστηκε (και δυστυχώς, αν και δεν είναι του παρόντος, δεν απαντήθηκε) η εξής ατάκα: «από να τους ξυλοφορτώνουμε, καλύτερα να μην κάνουν την καταγγελία».

Θα ήταν παράλειψή μας βέβαια να σημειώσουμε πως όταν (και αν) ενεργοποιηθεί η πρόβλεψη για «την προστασία θυμάτων και ουσιωδών μαρτύρων» στο επικείμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, ατάκες όπως οι παραπάνω και επακόλουθες συμπεριφορές θα εξαλειφθούν.

Για την ιστορία, τέλος, και για να μην μείνει η αίσθηση θυματοποίησης γι’ αυτούς και άλλους τόσους μετανάστες που δέχονται επιθέσεις (όσοι μίλησαν στο enfo έδειξαν ξεκάθαρα ότι δεν φοβούνται), υπάρχει μια ενδιαφέρουσα υπόθεση σε εξέλιξη.

Αλλοδαπός μαθητής προχώρησε σε μήνυση άλλου μαθητή, ενδεχομένως μέλους της Χ.Α, για βιαιοπραγία εναντίον του. Το ενδιαφέρον σ’ αυτήν την υπόθεση δεν είναι τόσο η «αρμονική» συνεργασία με τις αρχές, όσο ο τσαμπουκάς του μικρού να αγνοήσει φίλους, γονείς και δασκάλους και πολλές απειλές από την αντίπαλη πλευρά , και να προχωρήσει τη διαδικασία. Αν και στο μεταξύ οι βαριές απειλές μετατράπηκαν σε ικεσίες για απόσυρση της μήνυσης.

Δημοσιεύτηκε στο enfo.gr στις 23/5/2013

 

Advertisements